امروز: ۱۴۰۱/۳/۱
پربیننده‌ترین ها
گفتگو
پایگاههای درمانی هلال احمر ایران وویزه اربعین حسینی
پایگاههای درمانی هلال احمر ایران وویزه اربعین حسینی
۱۳۹۶/۸/۹

بازديد مدير اموزش و پرورش جناب اقاي احمدي
بازديد مديريت آموزش و پروش جناب اقاي احمدي به همراه اعضاي ستاد اسكان آموزش و پروش شهرستان سرخس در ساعت 11:30 در مورخه 11/1/1394 صورت گرفت و مسئولین با حضور در پست مسافرين نوروزی كه جمعیت هلال احمر شهرستان از نزدیک در جریان روند اجرای طرح های قرار گرفتند .
۱۳۹۴/۱/۲۵

برپايي خيمه دوستدار كودك
به گزارش روابط عمومي جمعيت هلال احمر شهرستان سرخس علاوه بر اجرای خدمات امدادی، راهنمایی های گردشگری و موقعیت های جغرافیایی و برپایی چادرهای سلامت به منظور سنجش رایگان فشار و قندخون مسافران، ، خيمه هايي.با عنوان دوستدار کودک تجهیزشده که دراین فضا کودکان مراجعه کننده از طریق نقاشی و سایر هنرهای تجسمی با مفاهیم جمعیت هلال احمر و اصول هفتگانه آن آشنا می شوند. به دليل حضور چشم گير كودكان و خانواده ها سعی شده در قالب های متناسب با سنین کودکان مراجعه کنند
۱۳۹۴/۱/۲۵

طرح حمايت از طبيعت اجرا شد
روابط عمومي جمعيت هلال احمر سرخس جمعيت هلال احمر سرخس در روز طبيعت جوانان جمعيت هلال احمر سرخس در راستاي حفاظت و حمايت از محيط زيست با انگيزه داشتن طبيعت زيبا و بدون زباله و جهت فرهنگ سازي طرح حمايت از طبيعت را اجرا نمودند. اين طرح با رويكرد حمايتي و اموزشي در خصوص اشتي باطبيعت اجرا شد و در اين طرح 700 عدد كيسه زباله وبروشور در خروجي هاي شهر بين همشهريان و مسافرين نوروزي توزيع گرديد و در راه بازگشت كيسه هاي زباله توسط همشهريان به مامورين محترم شهرداري مستقر در ورودي شهر
۱۳۹۴/۱/۲۵
اوقات شرعی

تاريخ: ۱۴۰۱ دوشنبه ۱۹ ارديبهشت ساعت ۱۳:۶ کد مطلب: 68711
 شهرآرا/زنانی که زندگی می بخشند
بالندگی مشارکت آگاهانه و فراگیر اجتماعی زنان
 «سازمان‌های مردم‌نهاد یا سمن‌ها، گروه‌های کوچکی متشکل از افراد علاقه‌مند به رفع یک معضل در جامعه هستند که برای تحقق اهداف خود، داوطلبانه در یک ساختار قانونی و منسجم، به شکل غیردولتی، غیرسیاسی، غیرانتفاعی و غیرتجاری به فعالیت‌های خیریه می‌پردازند.»
این سازمان‌ها می‌توانند نقش مهمی در توسعه ایفا کنند، زیرا هم‌صدایی و مشارکت سازمان‌یافته در جوامع، پیشرفت را به‌دنبال دارد. حقیقت این است که در جوامعی با رویکرد سنتی، زنان از بسیاری زمینه‌های شغلی و اجتماعی دور می‌مانند و این مقوله خود سبب شکل‌گیری تجمعات و گروه‌های محلی می‌شود که برنامه‌ها و فعالیت‌های خیرخواهانه و داوطلبانه‌ای را در پی دارد. اما از آنجا که میزان آگاهی آنان از گستره فعالیت‌های مردم‌نهاد بسیار مختصر و در قواره‌ای محلی است از فعالیت‌هایی که می‌توانند در این قالب انجام دهند بی‌خبرند و هنوز شبکه شکل‌یافته مشخصی نیز در این زمینه وجود ندارد.
هرچند اکنون زنان در بیشتر بخش‌ها حضور فعالی دارند اما کم‌رنگ بودن آن‌ها در برخی زمینه‌های اجتماعی سبب گرایش بیش از پیش آنان به سوی ایجاد تشکل‌های خودجوش و مردم‌نهاد شده است تا با آزادی عمل بیشتری در قالب فعالیت‌هایی سازنده و مفید، ضمن برآورده کردن بخشی از نیازهای جامعه به برخی خواسته‌های درونی خویش نیز رسیده و خود را به جامعه، اثبات کنند.
به‌یقین توانمندسازی زنان یکی از ارکان توسعه پایدار است. بنابراین آگاه‌سازی آنان در مسیر فعالیت‌های مردم‌نهاد در مجموع می‌تواند مسیر توسعه ملی را فراهم آورد. اگر به فعالیت‌های داوطلبانه بانوان، بها داده شود افزون بر کمک به چرخه‌های اقتصادی، برای اثبات توانایی‌های خود به جامعه هم از تمام ظرفیتشان بهره می‌گیرند و از این رهگذر حقوق کمتردیده‌شده خویش را نیز به جامعه گوشزد می‌کنند.
زنان در کنار جایگاه محوری و نقش سنتی خود در خانواده، مسئولیت‌هایی بنیادین را برعهده دارند که این مسئولیت‌ها درباره زنان بدسرپرست یا سرپرست خانوار اهمیت دوچندان می‌یابد. از آنجا که مشارکت در تشکل‌های داوطلبانه مسیری امن برای زنان فعال محسوب می‌شود آگاهی آنان درباره فعالیت‌های قانونی‌ای که از این طریق می‌توانند انجام دهند می‌تواند بسیاری از بانوان خانه‌دار و هم‌چنین سرپرست خانوار را به چرخه تولید و اقتصاد و متن جامعه رهنمون شود و به تلاشی سازنده وادارد.
از سوی دیگر، نمی‌توان تأثیر مثبت رونق سمن‌هایی را که همسو با نیازهای جامعه شکل می‌گیرند در کوچک شدن بدنه دولت‌ها نادیده گرفت. جهت‌گیری تخصصی سازمان‌های مردم‌نهاد با حضور بانوان که نیمی از جمعیت فعال هر جامعه را شامل می‌شوند و بر ساختار خانواده و توسعه فرهنگی و اجتماعی اثر می‌گذارند انکارنشدنی است.
آنگاه که فعالیت سمن‌های محلی از قالب واحدهای خیریه صرف به فعالیت در حوزه‌های مختلف فردی، خانوادگی، تحکیم خانواده، مباحث حقوقی، زیست‌محیطی، اشتغالزایی و کارگاه‌های کارآفرینی گسترش یابد به‌یقین کشور پای در مسیر توسعه نهاده و می‌توان سمن‌ها را در این راه بازوی نظام دانست. شک نیست که توان‌افزایی سازمان‌های مردم‌نهاد و برون‌سپاری کارها به مردم، به‌ویژه بانوان که نقش تعیین‌کننده‌ای در تربیت نسل‌ها دارند، می‌تواند سرمایه‌ای ارزشمند برای آینده کشور باشد. بنابراین دانشگاهیان هم باید آگاهی درباره مشارکت اجتماعی از طریق سمن‌ها را به سطح جامعه و به‌ویژه اقشار مختلف بانوان تسری دهند تا نتیجه پژوهش‌های علمی آنان از سوی زنان، در عمل، ظهور و بروز اجتماعی یابد.
 نقش‌آفرینی زنان در امداد و نجات راستش اگر بخواهم با کلمات بازی کنم باید بگویم که زنان نیمی از جامعه هستند و باید در همه کارها از آن‌ها استفاده شود اما این فقط بخشی از کلی‌گویی‌های است که این روزها به‌ویژه در هر کانال و شبکه مجازی می‌بینیم بی‌آنکه به صبغه حضور زنان در عرصه‌های مختلف اجتماعی توجه داشته باشیم. زنان ایرانی چه به صورت رسمی و غیررسمی با توجه به روحیه مادرانه‌ای که داشتند در بخش امداد و نجات فعال بودند و در سال‌های اخیر با آموزش‌های پیشرفته و مدرن توانسته‌اند نقش شایسته‌ای را در خانواده ایفا کنند. اگرچه این اقدامات هنوز نیاز به حمایت دارد.


من زنده‌ام
بگذارید گریزی بزنم به یک چهره نام‌آشنا که شاید خیلی از ما او را به عنوان قهرمان کتاب «من زنده‌ام» بشناسیم، زنی که چهار سال در استخبارات عراق اسیر بود اما بخش مهمی از زندگی او و اینکه در ابتدای جنگ به عنوان یک «امدادگر» در مناطق عملیاتی حاضر شد کمتر گفته و شنیده شده است. معصومه آباد در روزگاری که گفته می‌شد زن جنس ضعیف و آسیب‌دیده است در شرایط سخت مناطق جنگی برای کمک به رزمندگان در کنار مردم شهرش حاضر شد و بعدها به همراه سه بانوی دیگر چهار سال در شرایط سخت استخبارات عراق دربند بود.


توانمندسازی زنان در در واکنش به حادثه‌ها
اینکه زنان ایرانی در سخت‌ترین شرایط کشور و بحران‌های پی‌درپی سیل و زلزله چه نقشی در کمک به هم‌جنسان خود داشتند نیز جای اهمیت و تأکید دارد. جذب بانوان سبب ارتقای سطح آموزش خدمات داوطلبانه در این سال‌ها شده است زیرا زنان مادران نسل‌های آینده کشور هستند و می‌توانند آموزش‌های ضرور را به فرزندان خود منتقل کنند. از طرفی زنانی که آموزش‌های لازم را دیده‌اند در برابر سوانح مقاوم‌ترند. مثلا بر اساس آمار منتشرشده بعد از زلزله رودبار در ایران اکثر خانواده‌هایی که زن در آن زنده ماند توانست به‌سرعت اسکان موقت بگیرد و خانواده را حفظ کند. همین‌طور در زلزله لاتور هندوستان 3500 زن که آموزش‌های لازم در امداد و نجات را می‌دانستند به طور خودگردان توانستند نیازهای ضرور و بهداشتی را فراهم کنند.
در سیل و زلزله اخیر لرستان و گلستان در مناطقی که زنان درگیر سانحه آموزش‌های لازم برای روبه‌رویی با بحران را دیده بودند شرایط کمک‌رسانی تسهیل شد.


مدیریت بهداشت
چیزی که شاید کمتر به آن اشاره شده است آمادگی و آموزش زنان در تهیه داروست. هم‌چنین زنان می‌توانند به کودکان و سالمندان زودتر خدمات‌رسانی کنند. از طرفی داشتن اطلاعات از اصول پزشکی اولیه، بهداشت محیط، کنترل و تشخیص بیمارهای سطحی، همگی، جزو مواردی هستند که می‌توانند به جامعه کمک کنند.


نقش زنان در تحقق بشردوستانه
مطالعات و تحقیقات گسترده‌ای درباره مواجهه صحیح با سوانح در جهان صورت گرفته است که همگی نشان از این دارد که ذات بشردوستانه زنان می‌تواند در نقش‌آفرینی آن‌ها در سوانح کمک کند. بی‌گمان در شرایط نامتعادل عملکرد زنان تا به امروز چندان دیده نشده است و مطالعات جامع‌تری درباره نقش زنان هنگام و رخداد و بعد از آن باید در نظر گرفته شود.

بانوان امدادگر در حوادث با نگاه خواهرانه به یکدیگر یاری می‌رسانند

فرض کن یک روز بهاری است. بار و بنه را بسته‌ای و می‌خواهی راهی سفر شوی. ماشین را سرویس کرده‌ای، ساک‌ها را هم بسته‌ای و به رسم همیشه صدقه سفر را کنار گذاشته‌ای.
خودت و خانواده‌ات را به خدا می‌سپاری و راهی جاده می‌شوی. عوارضی را رد می‌کنی و سفر شروع می‌شود. کنار و گوشه جاده پر است از تابلوهای «احتیاط کنید!». مدام در دلت این جمله را تکرار می‌کنی که باید مراقب جان خانواده‌ات باشی. تو مراقبی اما ناگهان خودرو جلو از شانه جاده بیرون می‌زند و به تپه‌ای می‌خورد و چپ می‌شود. سریع می‌ایستی. می‌خواهی کمک کنی اما دست زنی از شیشه ماشین بیرون زده است. تردید داری جلو بروی یا نه! از اطراف می‌گویند بگویید خانمی جلو بیاید و روی تن این خانم را بپوشاند. زنان اطراف صحنه تصادف تحمل دیدن آن را ندارند. ناگهان زنی که می‌گویند امدادگر است از میان جمعیت جلو می‌آید، نبض زن مصدوم را می‌گیرد و چادر روی تن او می‌کشد. با خودت می‌گویی: چه خوب شد که اینجا زنی امدادگر است.
این بار فرض کن در خانه نشسته‌ای. کتاب یا گوشی یا کنترل تلویزیون را در دست گرفته‌ای که ناگهان همه‌جا با هم می‌لرزد. تو در میان آشوب و فریاد و فرار، یاد آن جمله مادربزرگ می‌افتی که همیشه می‌گفت لباس کافی به تن داشته باشید به‌ویژه شب‌ها که اگر زلزله شد و خواستند شما را از زیر آوار دربیاورند برهنه نباشید. خدابیامرز فکرش را نمی‌کرد زنان هم کم‌کم جرئت کنند و امدادگر شوند. در میان فریاد و فرار، فقط در دلت دعا می‌کنی اگر اتفاقی افتاد، یکی از زیر آوار بیرونت بیاورد که به قول مادربزرگ خدابیامرز، آبروریزی نباشد.
این بار فرض کن که در طبقه چهارم خانه نشسته‌ای یا ایستاده‌ای یا مشغول آشپزی هستی، ناگهان صداهایی می‌شنوی. یک نفر محکم در آپارتمان را می‌زند و می‌گوید طبقه دوم آتش گرفته است. تا خودت را به آسانسور می‌رسانی، برق قطع شده است. راه‌پله‌ها هم بسته است. ناچار به واحد خودت برمی‌گردی و لب پنجره خودنمایی می‌کنی تا آتش‌نشان‌ها بدانند یکی هم در این طبقه هست. ترس در سراسر وجودت نشسته است. یک نفر با بالابر مقابل پنجره می‌آید. لبه شیشه‌ای کلاهش را بالا می‌دهد و دستش را دراز می‌کند تا دست تو را بگیرد و از بیم نجاتت دهد. او یک زن آتش‌نشان است. دستش را که گرفتی، همان لحظه در آغوش او‌ های‌های گریه می‌کنی. با خودت می‌گویی چه خوب است که او یک زن است.
همه این گمانه‌ها، حادثه‌هایی هستند که اگر خودت آن‌ها را تجربه نکرده باشی، دیگرانی هستند که آن‌ها را تجربه کرده باشند و زنان امدادگری هستند که این لحظه‌ها را بسیار دیده‌اند، لحظه‌هایی از ترس و از ناامیدی که یک امدادگر به فریاد آن‌ها رسیده است و آنجایی که این امدادگر یک زن بوده، نفسی راحت و عمیق بردل نشانده است. وقتی امدادگر یکی از جنس خودت است، در آن لحظه که هیچ چیز را نمی‌توان پیش‌بینی کرد، می‌توانی نفسی راحت بکشی و راحت به او اعتماد کنی، اعتمادی از جنس نیازها، بایدها و ارزش‌های زنانه‌ای که نه‌تنها زنان بلکه مردان هم آن را قبول دارند و می‌پسندند.

 
منبع://shahraranews.ir/fa/publication/issue/7/9
ارسال به دوستان  نسخه چاپی


نام:  
پست الکترونیکی:  
نظر شما:  
کد امنیتی